Για τέσσερις ημέρες ο κινηματογράφος Μικρόκοσμος έγινε σημείο συνάντησης σινεφίλ, σκηνοθετών και λάτρεις των ταινιών μικρού μήκους. Κεντρικά θέματα του φετινού προγράμματος η ταυτότητα, η πόλη ως τόπος αλληλεπίδρασης, οι σχέσεις, η πατρότητα και η αναζήτηση του εαυτού στη σύγχρονη κοινωνία. Θέματα που αναδείχτηκαν τόσο μέσα από τις ταινίες όσο και από τα τα Q&A που ακολουθούσαν τις προβολές. 

Καλεσμένοι του Φεστιβάλ ήταν σκηνοθέτες και κινηματογραφίστριες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Την πρώτη ημέρα του Φεστιβάλ στη σκηνή του Μικρόκοσμου ανέβηκαν ο σκηνοθέτης της ταινίας «Super» Νικόλας Κουλόγλου καθώς και οι συντελεστές της ταινίας «-200 Degrees» συμπεριλαμβανομένου του σκηνοθέτη Νικόλα Πάσσαρη και του Διευθυντή Φωτογραφίας Έβαν Μαραγκουδάκη. Τη δεύτερη ημέρα καλεσμένοι ήταν ο Iván Morales σκηνοθέτης του «Sushi», η Luzia Johow και η Lucie Wahl του «Top View of My Brain as a Crime Scene» και η Σοφία Σιμώνι, πρωταγωνίστρια της ταινίας «Days of a Lilac Summer» που βραβεύτηκε στην κατηγορία Καλύτερα Ταινία Ελληνικής Παραγωγής. Τέλος, ο Νικόλας Κωστής σκηνοθέτης του «Solitaire» το οποίο κέρδισε το βραβείο Καλύτερο Μουσικό Βίντεο παρευρέθηκε στο Φεστιβάλ την τρίτη ημέρα του Φεστιβάλ μαζί με την πρωταγωνίστρια της ταινίας του Μυρτώ Αλικάκη και μοιράστηκε τη σκηνή με τον Aleš Pojar του «Public Lighting».

Ο Αστέρης Τζιώλας προλόγησε την ταινία του «Το Καλοκαίρι Που Παρατήρησα Για Πρώτη Φορά τον Ηλιο να Δύει» την τελευταία ημέρα του Φεστιβάλ. 

Το πρόγραμμα ήταν χωρισμένο σε 7 θεματικές και περιελάμβανε 40 ταινίες από ανερχόμενους/ες και καταξιωμένους/ες κινηματογραφιστές και κινηματογραφίστριες. Συνολικά τις τέσσερις ημέρες του Φεστιβάλ, από τον Κινηματογράφο «Μικρόκοσμος» πέρασαν γύρω στους 1000 θεατές. 

Η κριτική επιτροπή του φετινού Athens Short Film Festival ήταν η Πέννυ Παναγιωτοπούλου, ο  Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος, ο Δημήτρης Παπανικολάου, η Έφη Παππά, η Larissa Sansour, η Άννα Πούπου, ο Νάσος Γκατζούλης και η Νικολέτα Λεούση.

Το Φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και με την υποστήριξη του Athens Film Office, της Πρεσβείας της Γαλλίας στην Ελλάδα και του Γαλλικού Ινστιτούτου καθώς και του Ιδρύματος Νεολαίας & Δια Βίου Μάθησης. 

Χορηγοί του 7ου Athens Short Film Festival ήταν η Caroo η πρώτη ελληνική εταιρεία car-sharing στην Αθήνα και η Pizza Fan.

Φωτογραφίες: Θάλειας Γαλανοπούλου

Βραβεία:

Καλύτερη Ταινία Μικρού Μήκους: «Lemon Tree» της Rachel Walden

«Γιατί καταφέρνει με αυθεντικό τρόπο να μεταφέρει την σύνθετη συναισθηματική σχέση ανάμεσα στον ‘ενήλικα’ μπαμπά και τον ‘μικρό’ του γιό, και το πετυχαίνει αυτό κυρίως μέσω μιας δυνατής και εμπνευσμένης κινηματογράφησης και όχι με την απλή παράθεση της ιστορίας. Έτσι όλη η ταινία διαπνέεται ταυτόχρονα από πίεση, ρεαλισμό, τρυφερότητα και αγριάδα.» Πέννυ Παναγιωτοπούλου 

*Eιδική μνεία απονέμεται επίσης στο «White Ant» της Shalini Adnani για την πρωτοτυπία της ιδέας, την δραματουργική της ανάπτυξη, καθώς και την λεπτότητα της σκηνοθεσίας που δίνει ζωή στα πράγματα που δεν υπάρχουν πια. Έτσι το σπίτι των παιδικών χρόνων μετατρέπεται σε ανάμνηση, κυριολεκτικά και μεταφορικά, μπροστά στα άγρυπνα μάτια του πρωταγωνιστή και τα δικά μας» Πέννυ Παναγιωτοπούλου

Καλύτερο Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους: «Panties» της Marissa Emmanuelle Velez

«Για την αφηγηματική πρωτοτυπία και την σκηνοθετική ικανότητα στην προσέγγιση της γυναικείας ταυτότητας μέσω ενός κομματιού του γυναικείου ρουχισμού.» Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος

Καλύτερη Ταινία Ελληνικής Παραγωγής Μικρού Μήκους: «Days of a Lilac Summer» της Αριάδνης Αγγελικής Θυφρονίτου Λήτου 

«Για... το ειλικρινές της βλέμμα πάνω στην θυμωμένη ηρωίδα, για τη διερεύνηση της κοριτσίστικης ταυτότητας, τη διακριτική ειρωνεία της σκηνοθεσίας και την αμεσότητα της ερμηνείας της Σοφίας Σιμώνη και του Όμηρου Πουλάκη.» Άννα Πούπου

Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: «Love Bubbles» του Marcel Hobi

«Η ταινία «Love Bubbles» ξεχώρισε για την ονειρική αφήγησή της, τη χρήση αλληγορίας και οπτικής ποίησης, προσδίδοντας μια θετική πλευρά στην ταραχώδη σχέση ενός ζευγαριού με την πάροδο των χρόνων.» Έφη Παππά

Καλύτερη Δραματική Ταινία Μικρού Μήκους: «Cross My Heart and Hope to Die» της Sam Manacsa

«Για τη σκηνοθετική ευρηματικότητα με την οποία μεταμορφώνει τρεις εσωτερικούς χώρους σε εστίες μιας πολύπλοκης ιστορίας εργασιακής ανασφάλειας, εκμετάλλευσης και μαφιόζικου ξεκαθαρίσματος λογαριασμών.»  Δημήτρης Παπανικολάου

Καλύτερη Πειραματική Ταινία Μικρού Μήκους: «To My Love» της Aino Kontinen

«Ο τρόπος με τον οποίο η ταινία απρόσκοπτα καταφέρνει να ενορχηστρώσει το κείμενο, την εικόνα και τον ήχο, δημιουργεί μια ονειρική κατάσταση ύπαρξης, παρατηρώντας απόκοσμα τον κόσμο από μια περιφερειακή σκοπιά. Η εφαρμογή του σπικάζ, των ηχοτοπίων και των συμβολισμών είναι ιδιαίτερα ισχυρή, καθώς έχουν προσαρμοστεί έτσι ώστε να αλληλοσυμπληρώνονται, με κάθε στοιχείο να προσθέτει ένα νέο επίπεδο σε μια πολυδιάστατη συναισθηματική εμπειρία.» Larissa Sansour

Καλύτερο Μουσικό Βίντεο: «Solitaire» του Νικόλα Κωστή 

«Για… την απλότητα, τη δημιουργικότητα και την άμεση αλλά αβίαστη έκφραση της απομόνωσης, της προσωπικής εξερεύνησης και μιας αίσθησης μελαγχολικού θριάμβου, μαζί με τη διακριτική αλλά ουσιαστική ερμηνεία της πρωταγωνίστριάς του και τη χρήση των αστικών στοιχείων και του Φωτός». Νάσος Γκατζούλης 

Καλύτερη Σπουδαστική Ταινία Μικρού Μήκους: «Ebounda» του Perrin Sombo

«Για την χρήση μιας λιτής αφήγησης σε μια τόσο δυνατή ιστορία, μιας λιτής ερμηνείας από μια νεαρή πρωταγωνίστρια και μια καθηλωτική τελευταία σκηνή γεμάτη ενέργεια.» Νικολέτα Λεούση

Καλύτερη Κωμωδία Μικρού Μήκους: «Women Visiting a City» του Enrique Buelo

«Για την οξυδερκή κοινωνική παρατήρηση και την πολυεπίπεδα ζωντανή αφήγηση ενός πολύ συγκεκριμένου ηλικιακού γκρουπ και είδους τουρισμού. Τόσο τεχνικά όσο και αφηγηματικά, με δεξιοτεχνία και απλότητα, ο σκηνοθέτης πλέκει χαρακτήρες και περιστάσεις, συνθέτοντας τα κωμικά στοιχεία της ταινίας με συνέπεια και εύστοχη κλιμάκωση. Μια κωμωδία παρατήρησης όπου το παράλογο της ζωής προσεγγίζεται με αγάπη και ευαισθησία.» Αποστολία Κατσιαντρίδου