Inside Out (2015)

Μία από τις σπουδαιότερες ταινίες ψυχολογικού ενδιαφέροντος (αν όχι η σπουδαιότερη). Μία ταινία – οδηγός για όλο αυτό το roller coaster συναισθημάτων και αλλαγών που βιώνει ένα παιδί όταν μπαίνει στην εφηβεία και νομίζει πως ήρθε το τέλος του κόσμου. Η Riley κατευθύνεται από τα συναισθήματά της (Χαρά, Λύπη, Φόβος, Θυμός και Αηδία) και κάνει ένα από τα πιο σημαντικά και συγκινητικά ταξίδια της ζωής της, εκείνο της παιδικής ηλικίας προς την εφηβεία και της αυτο-ανακάλυψης.

Inside Out 2 (2024)

Μετά από μια δεκαετία αναμονής, η δεύτερη ταινία Inside Out, επέστρεψε. Αυτή τη φορά η αγαπημένη μας πρωταγωνίστρια Riley, είναι μόλις 2 χρόνια μεγαλύτερη, μαθήτρια και παίκτρια του χόκεϊ επί πάγου. Όλα φαίνεται να πηγαίνουν καλά και τα γνωστά της συναισθήματα να “λειτουργούν ρολόι”, όταν ξαφνικά η αίθουσα ελέγχου των συναισθημάτων βρίσκεται υπό διάλυση, λόγω επικείμενης...εφηβείας. Μπουλντόζες μετατρέπουν τον τόπο, προκαλώντας ορμονικές αλλαγές, οι οποίες μαζί τους φέρνουν και νέα συναισθήματα, άγνωστα για την Riley, με εκείνο της ανησυχίας/του άγχους να ελέγχει το “πιλοτήριο”.

Spirited Away (2001)

Spirited Away ή αλλιώς Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων. Ένα μαγικό ταξίδι με πρωταγωνίστρια την Τσιχίρο, ένα μικρό κορίτσι, το οποίο βλέπει τους γονείς της να πιάνονται στα δίχτυα της απληστίας και καλείται να ωριμάσει για να βρει την κρυμμένη της δύναμη, να αντεπεξέλθει σε αυτόν τον νέο κόσμο, που είναι γεμάτος πειρασμούς. Μία ταινία για την ενηλικίωση και για ένα από τα πιο σημαντικά δικαιώματα, το δικαίωμα των παιδιών να παραμένουν παιδιά. Μάλιστα η ταινία αυτή, όπως και άλλες του Μιγιαζάκι, θίγει την υπερκατανάλωση των ανθρώπων, η οποία καταστρέφει τη φύση και την βιωσιμότητα.

Your Name (2016)

Μια πραγματικά σημαντική animation ταινία για την έννοια της μοίρας στην ανθρώπινη ζωή τόσο γενικά όσο και ειδικά. Μέσω μιας πολύ έξυπνης και πρωτότυπης πλοκής, ο θεατής γίνεται μάρτυρας μιας ξεχωριστής ιστορίας αγάπης, η οποία φλερτάρει με την φαντασία και την προσοχή του. Η παλέτα των χρωμάτων που χρησιμοποιείται είναι αξιοσημείωτη, ενώ κατά την άποψή μου αξίζει να θεωρηθεί ένα από τα καλύτερα anime, όντας μια ταινία που κάθε φορά που την βλέπεις, ανακαλύπτεις νέες πτυχές της. 

WALL-E (2008)

Ένα animation που δικαίως βραβεύτηκε με το Όσκαρ καλύτερης animated ταινίας. Πρόκειται για την ιστορία ενός ρομπότ (WALL-E) το μακρινό έτος 2700 που μαζεύει σκουπίδια στη Γη. Μέσα στην απόλυτη μοναξιά του, επιτελώντας μόνο το έργο, για το οποίο δημιουργήθηκε από την ανθρωπότητα, γνωρίζει την Eve, ένα ανώτερης τεχνολογίας ρομπότ, το οποίο βρίσκεται στη Γη ως εκτιμητής εξωγήινης βλάστησης. Μέσω της νέας του γνωριμίας, ανακαλύπτει τί σημαίνει αγάπη, όπως και όλους αυτούς τους λόγους που η ζωή αξίζει να την ζεις.

Up (2009)

Πρόκειται για μία από εκείνες τις όμορφες ταινίες, που μας υπενθυμίζουν πόσο αξίζει να ζούμε την ζωή παρά την στενάχωρη πλευρά της. Μια πολύ γλυκιά ιστορία για την αθωότητα που συνοδεύει την παιδική ηλικία, την μοναξιά που βιώνουν άτομα της τρίτης ηλικίας, καθώς και για το πόσο σημαντικά είναι τα όνειρα στο να ζούμε και να ελπίζουμε. Η παλέτα χρωμάτων της ταινίας είναι απλά εκπληκτική, καθιστώντας την μία από τις πιο όμορφες οπτικά ταινίες κινουμένων σχεδίων.

Finding Nemo (2003)

Μας αρέσει ή όχι, παραμένει ένα από τα αριστουργήματα της Pixar. Ποιος εξάλλου να πει τί; Όντας στο 2026, όπου τα εφέ και το σινεμά γενικότερα βρίσκονται σε άλλα επίπεδα, το “Ψάχνοντας τον Νέμο”, παραμένει εκεί, αφοπλιστικό, δίπλα μας, σε κάθε μας στιγμή, παρόλο που ενηλικιωθήκαμε και μας υπενθυμίζει εκείνο το όμορφο ταξίδι ανακάλυψης που είναι η ίδια η ζωή. Και τί πιο όμορφο από αυτό το ταξίδι με πρωταγωνιστή, ένα παιδί - ψάρι, που καλείται να κολυμπήσει σε ένα άγνωστο για αυτό κόσμο με πυξίδα την ελπίδα και το θάρρος;  “Κολυμπάμε... κολυμπάμε”!