Η ημέρα των ερωτευμένων απανταχού της Γης έφτασε, και την γιορτάζουμε με 5 προτάσεις ταινιών για τις ανθρώπινες σχέσεις, και κυρίως για εκείνες τις ξεχωριστές που κάνουν εμάς να μην κλείνουμε μάτι τα βράδια τρώγοντας οικογενειακό παγωτό και την καρδιά μας να χτυπά σαν να θέλει να βγει από το στήθος μας.

Το Ραπόρτο σε συνεργασία με το Youth.ful προτείνουν τις εξής 5 ταινίες – ορόσημα για το πιο περιπετειώδες, έντονο και μαγικό συναίσθημα της ζωής μας, τον έρωτα!  

Portrait of a Lady on Fire (2019), σκην. Céline Sciamma (120')

Γαλλία. Τέλη 18ου αιώνα. Δύο γυναίκες συναντιούνται: μια ζωγράφος φτάνει στο αρχοντικό μιας αριστοκράτισσας σε ένα απομακρυσμένο νησί, με σκοπό να ζωγραφίσει το πορτρέτο της λίγο πριν παντρευτεί. Η γνωριμία τους θα μετατραπεί σε μία από τις πιο σπουδαίες και έντονες μορφές τέχνης, τον έρωτα.

Το Πορτρέτο μιας Γυναίκας που Φλέγεται, πρόκειται για ένα σπουδαίο ερωτικό ποίημα για την ανθρώπινη επιθυμία, το οποίο αποκτά σάρκα και οστά και μετατρέπεται σε κινηματογραφικό έργο. Αποτελεί μάλιστα και την πρώτη ταινία εποχής της σκηνοθέτριας, η οποία εξακολουθεί να θίγει το ζήτημα της γυναικείας ταυτότητας σε ένα πατριαρχικό σύστημα. Η σχέση των δύο γυναικών είναι κοινωνικά καταδικασμένη, μα τα βλέμματά τους αντικρούουν την κοινωνία που θέλει τον έρωτά τους φιμωμένο. Μια ιστορία αγάπης, η οποία τελικά εξελίσσεται σε ένα σημαντικό ταξίδι αυτο-ανακάλυψης και σε μια ματιά ερωτική. Και αυτή ακριβώς η ματιά, είναι φωτιά. Φωτιά που καταστρέφει, φωτιά που απελευθερώνει.

 Call Me By Your Name (2017), σκην. Luca Guadagnino (132')

Βόρεια Ιταλία. 1983. Ενώ ο 17χρονος Ελιο περνάει τις καλοκαιρινές του διακοπές με φίλους και οικογένεια στην εξοχή της Βόρειας Ιταλίας, η επίσκεψη ενός Αμερικανού ακαδημαϊκού στο σπίτι του, θα δημιουργήσει μια νέα σχέση που θα ταράξει τα νερά μεταξύ γνωστού και αγνώστου.

Μια ευαίσθητα δομημένη ερωτική ιστορία, για τον πόθο, την ζήλια και όλες εκείνες τις κρυμμένες επιθυμίες, οι οποίες περιμένουν την αφορμή για να εκφραστούν και να ελευθερωθούν από τον ζυγό της δήθεν ηθικής και της καταπίεσης. Και τελικά όταν έρθει η στιγμή της απελευθέρωσης, η αθωότητα θα είναι εκείνη που θα φύγει...

The Shape of Water (2017), σκην. Guillermo del Toro (123')

Όντας σε ένα μυστικό εργαστήριο της κυβέρνησης, μια μοναχική καθαρίστρια με αλαλία ανακαλύπτει ένα αιχμάλωτο πλάσμα, το οποίο χρησιμοποιείται για βασανιστικά πειράματα και αναπτύσσει μαζί του μια ιδιόμορφη σχέση.

Πρόκειται για μία ταινία, η οποία δύσκολα μπορεί να ενταχθεί σε συγκεκριμένη κινηματογραφική κατηγορία. Μοιάζει με μία παραβολή της κλασικής ιστορίας της Πεντάμορφης και του Τέρατος, μα είναι σίγουρα στη πράξη πολλά παραπάνω. Μέσω αυτής της ιστορίας αγάπης, κάθε άνθρωπος στα πλαίσια της διαφορετικότητας αποκτά υπόσταση και καταφύγιο στην μεγάλη οθόνη. Έρωτας, φιλία και μηνύματα κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Και σαν να μην έφτανε η φανταστική σκηνοθεσία, η μαγική μουσική και η ενδιαφέρουσα παλέτα χρωμάτων, η Μορφή του Νερού μας υπενθυμίζει ένα από τα ομορφότερα ποιήματα αγάπης που έχουν γραφτεί ποτέ. Άξια τα 5 Βραβεία Όσκαρ και ο Χρυσός Λέων του 74ου Φεστιβάλ Βενετίας!

Edward Scissorhands (1990), σκην. Tim Burton (105')

Πρόκειται για την ιστορία του Έντουαρντ, ενός ημιτελούς άνδρα που έχει ψαλίδια αντί για χέρια (Ψαλιδοχέρης), ο οποίος θα ερωτευτεί την έφηβη Κιμ, ένα κορίτσι μιας οικογένειας των προαστίων.

Δεν χρειάζονται σίγουρα πολλά σχόλια για μια ταινία – παιδί του σπουδαίου Tim Burton, με πρωταγωνιστές τους Johnny Depp και Winona Ryder. Αυτά τα στοιχεία μιλούν πραγματικά από μόνα τους. Μα αν έπρεπε να σχολιάσουμε την ταινία αυτή, θα λέγαμε πως είναι μία από τις ομορφότερες ταινίες φαντασίας που έχουν κυκλοφορήσει. Πέρα όμως από αισθηματική ταινία φαντασίας, πρόκειται για μία δημιουργία πολύ προσωπική, καθώς δημιουργήθηκε βασιζόμενη σε μία ζωγραφιά του έφηβου Tim Burton, ο οποίος τότε ένιωθε αρκετά μόνος και θέλησε να απεικονίσει την δυσκολία που φέρει η μοναξιά και η ελλιπής επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους.

Her (2013), σκην. Spike Jonze (126')

Ξέρουμε σίγουρα πολλές κινηματογραφικές ιστορίες που ξεκινούν με την γνωριμία δύο ανθρώπων, οι οποίοι μετατρέπονται σε εραστές. Το Her όμως, αφηγείται την ιστορία ενός μοναχικού συγγραφέα, ο οποίος γνωρίζει και ερωτεύεται την Σαμάνθα, μια γυναικεία φωνή ενός προηγμένου λειτουργικού συστήματος υπολογιστή.

Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, στο γεμάτο κόσμο μα συγχρόνως μοναχικό Λος Άντελες, η σύνδεση ανθρώπου και υπολογιστή δεν είναι πλέον ένα άστοχο σενάριο, μα μια πραγματικότητα μέσα στην τεχνολογική ανέλιξη. Η ταινία αναδεικνύει το ζήτημα των ανθρώπινων σχέσεων σε μια εποχή γεμάτη αντιφάσεις: online σύνδεση, μα έλλειψη αληθινής επικοινωνίας, πολυκοσμία, μα μοναξιά, τεχνολογική ανάπτυξη, μα συναισθηματικός ευνουχισμός. Και στο προσκήνιο, μία σχέση “εκ φύσεως” άνιση. Όχι λόγω των ευνόητων σωματικών περιορισμών, αλλά λόγω των απεριόριστων νοητικών και συναισθηματικών δυνατοτήτων της Σαμάνθα. Εν κατακλείδι, πρόκειται για μία πολύ σημαντική ταινία, δημιουργημένη με ευαισθησία για τον άνθρωπο, τον συναισθηματικό του κόσμο και την αμφιβολία για τα βήματά του στον χρόνο: Τελικά κάνουμε πραγματικά βήματα μπροστά ή είμαστε διανοητικά και συναισθηματικά “σκλάβοι” της τεχνολογικής ανάπτυξης;

Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για το Youth.ful εδώ.