Έχοντας πλέον μπει στα τέλη του Σεπτεμβρίου, η εθελοντική συμμετοχή μου στο 9ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου Beyond Borders μοιάζει σαν μια μακρινή όμορφη ανάμνηση. Καθώς λοιπόν ετοιμάζομαι για μια ακόμα φεστιβαλική σεζόν στην Αθήνα, μου είναι αδύνατο να μην αναπολώ την εμπειρία που είχα στο Καστελλόριζο.

Η συμμετοχή μου στο Beyond Borders ήταν ίσως από τις πιο αναπάντεχα καλές εμπειρίες που έχω μέχρι τώρα από Φεστιβάλ Κινηματογράφου αλλά και ως “διακοπές” (ναι για εμένα είναι διακοπές το να πάω στο πιο μακρινό νησί της χώρας για έντεκα μέρες, να δουλεύω δέκα ώρες τη μέρα αλλά να βλέπω ντοκιμαντέρ).

Το 9° Beyond Borders ξεπέρασε όλες μου τις προσδοκίες. Όσων αφορά τον κατάλογο, τα είχε όλα. Master classes, pitching labs, book launches και φυσικά ντοκιμαντέρ. 34 ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους (διαγωνιστικό, εκτός διαγωνισμού) και 18 micro. Και στα τρία τμήματα του Φεστιβάλ, τα ντοκιμαντέρ δεν αρκέστηκαν στην απλή εξιστόρηση της πραγματικότητας του 2024. Πρόκειται για γεγονότα του παρελθόντος με τη χρήση animation από την δολοφονία ενός εργάτη το 1974 στο Αλικάντε της Ισπανίας, το παρελθόν και την αναγέννηση της Καμπότζης μέσα από τις ιστορίες δύο ανδρών με διαφορετικές ζωές αλλά κοινές ελπίδες, την μάχη για δικαίωση ενός γιατρού από τη Γάζα που έχασε τις κόρες του όταν το σπίτι του βομβαρδίστηκε από τον ισραηλινό στρατό όσο εκείνος γεννούσε παιδιά ισραηλινών και πολλές ακόμα ανείπωτες ιστορίες. Εξάλλου αυτό οφείλει να κάνει κάθε Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ που σέβεται τον εαυτό του. Να δίνει το υπόβαθρο σε γεγονότα από όλο τον κόσμο να προβληθούν και οι ιστορίες να ακουστούν, όχι μόνο ότι είναι στη μόδα και χωρίς να χαϊδεύει τα αυτιά του θεατή.

Ως εθελόντρια στο Beyond Borders, η αναπάντεχη συνειδητοποίηση που μοιράστηκα με όλους τους πρώτη φορά παραβρισκόμενους στο Καστελλόριζο είναι πως είναι δυνατόν ένα Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ στη μέση του πουθενά (αλλά παράλληλα σε ένα τόσο σημαντικό νησί για τη χώρα μας) να έχει να προσφέρει πολλά παραπάνω από ακόμα ένα συνηθισμένο open air Φεστιβάλ. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι απλή και είναι η εικόνα και η αίσθηση που λαμβάνει ο παρευρισκόμενος από την πρώτη ώρα της παρουσίας του στο νησί. Το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου είναι χειροπιαστό. Διευθύνεται από μια Καλλιτεχνική Διευθύντρια που ξέρει πολύ καλά την ιστορία του νησιού αλλά και τις απαιτήσεις που έχει η διοργάνωση ενός Φεστιβάλ σε αυτό, μια εξαιρετική ομάδα λίγων αλλά σκληρά εργαζομένων νέων ανθρώπων, εθελοντές αλλά και πολλοί ακόμα, έλληνες και διεθνείς, πολύτιμοι φίλοι του Φεστιβάλ που όλοι νοιάζονται ουσιαστικά για το αποτέλεσμα.

Γιατί όμως είναι σημαντικό να στηρίζουμε τα μικρά Φεστιβάλ? Όλοι οι σινεφίλ και φεστιβαλόφιλοι, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου, αγαπάμε τα μεγάλα Φεστιβάλ της χώρας στις μεγαλουπόλεις αλλά αυτό δε σημαίνει ότι τα μικρότερα ή τα πιο ακριτικά έχουν λιγότερα να προσφέρουν. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου τα πιο μικρά και "άγνωστο" Φεστιβάλ έχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις και ρίσκα. Στην περίπτωση του Beyond Borders, εχθρός μας ήταν τα πολλά μποφόρ ανέμου που μας δυσκόλεψαν αρκετά χωρίς ευτυχώς να δημιουργήσουν αδιόρθωτα προβλήματα. Εξάλλου τα ευτράπελα δεν λείπουν από κανένα Φεστιβάλ ειδικά όταν αυτό διεξάγεται σε ελληνικό νησί τον Αύγουστο. Όμως, από την λίγη εμπειρία που έχω, στην τελική ίσως αυτό που ισχύει είναι όσο μικρότερο το Φεστιβάλ, τόση περισσότερη αγάπη κρύβει μέσα του. Αγάπη για την τέχνη, τους καλλιτέχνες και τους θεατές που φιλοξενούν και φυσικά ξεκάθαρη ταυτότητα και όραμα.

Κλείνοντας, μια από τις αρμοδιότητες μου ως εθελόντρια ήταν να παίρνω τις συνεντεύξεις των καλεσμένων σκηνοθετών, κριτική επιτροπή κλπ. Η τελευταία ερώτηση που τους έκανα πάντα ήταν ποιο θα ήταν το μήνυμά σας στους καλλιτέχνες που δεν γνωρίζουν το Beyond Borders. Η απάντηση όλων ήταν να τρέξουν να δηλώσουν τις ταινίες τους στο Φεστιβάλ και να έρθουν στο Καστελλόριζο. Συνειδητοποιώ λοιπόν ότι όλοι όσοι βιώσαμε το 9ο Beyond Borders το ερωτευτήκαμε.

Το 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου Beyond Borders διεξήχθη από τις 25 Αυγούστου έως τη 1 Σεπτεμβρίου στο Καστελλόριζο.

Το Φεστιβάλ διοργανώνεται από το Ελληνικό Ίδρυμα Ιστορικών Μελετών (ΙΔΙΣΜΕ).

Περισσότερες πληροφορίες και υλικό για το Φεστιβάλ μπορείτε να βρείτε στο επίσημο site του Φεστιβάλ.