Τι θα γινόταν αν μια ψεύτικη διαδικτυακή διαφήμιση που προκαλεί γέλιο ή ενόχληση είναι αληθινή; Ο Kevin Smith (Silent Bob)  ψαρεύει τον πολυεμφανιζόμενο Justin Long το 2014 - 8 χρόνια πριν το Barbarian – και επαναπροσδιορίζει τα αμφιλεγόμενα όρια της σχέσης άνθρωπος και ζωικό βασίλειο, δημιουργώντας το Tusk.  Που σταματάει η βιολογία και η εξέλιξη, που ξεκινάει το συναίσθημα και η ηθική;

Ο κωμικός Wallace Bryton (J. Long) «εξελίσσεται» επαγγελματικά και πνευματικά, ανεβάζοντας το βιοτικό του επίπεδο, μέσω του podcast  που τρέχει μαζί με τον κολλητό του Teddy (Haley Joel Osment, βλ. 6η Αίσθηση, ανάγωγο πλάσμα), πατώντας επί πτωμάτων, συγγνώμη νούμερων ήθελα να γράψω, σώζοντας την μέχρι άλλοτε ανύπαρκτη καριέρα του και καταστρέφοντας την όποια ανθρώπινη σχέση διατηρούσε όντας ο παλιός, καλός Wallace. Ταξιδεύει, ψάχνει υλικό, κοροϊδεύει, νομίζει πως ξέρει που βαδίζει, μα χάνεται κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά στη θάλασσα των Likes, του Ego, της ψεύτικης αποδοχής, της ματαιοδοξίας. 

Το δρόμο του κόβει ο Howard Howe (Michael Parks), ένας πρώην θαλασσόλυκος που κατέληξε συνταξιούχος στεριανός, και έχει μπόλικες ιστορίες να μοιραστεί μαζί του, ό,τι χρειάζεται δηλαδή ο πρωταγωνιστής μας για την εκπομπή του. Απλώς δεν είναι ξεκάθαρο για πόσο θα ρίχνει αλάτι στο ψωμί ή στις πληγές του.

Κεφάλαιο Wallace: Παρακολουθώ την ταινία και απορώ, είναι πιο άβολο το σκηνικό που εξελίσσεται μέσα στην οθόνη ή οι ζωές μας; Χαομένος ο καθείς στη ρουτίνα του, αναλώνεσαι σε παιχνίδια και χάνεις, ακόμα και όταν φαίνεται πως κερδίζεις, κάτι θυσιάζεις, κάτι αφήνεις πίσω. Τον παλιό σου εαυτό, αυτόν που κάποτε αναγνώριζες ως ξένο και τώρα νομίζεις έκανες φίλο σου, στην προσπάθεια της ομαλής (ή όχι πάντα) ένταξης σου στο σύνολο. Επιτυχία να ταιριάξεις, να έχεις θετικό feedback από τους άλλους, τόσο αγαπητός και τόσο μισητός ταυτόχρονα. Αποτυχία να αφήσεις την αλήθεια σου να υπάρξει, διάφανη, ειλικρινής, ατρόμητη.

Κεφάλαιο Howe: Αδικία. Κοινό βίωμα όλων. Πόσο όμως αυτή μπορεί να στέκεται ως δικαιολογία και να βγαίνει μπροστά προς υπεράσπιση μας; Συμπεριφέρομαι άσχημα, γιατί μου φέρθηκαν άσχημα. Προκάλεσες πόνο σε αυτόν που σε προστάτευσε, σε αγκάλιασε, σε αγάπησε, γιατί μπέρδεψες την καλοσύνη με αδυναμία και την οργή σου, κάλυψε ένα «δεν γινόταν αλλιώς». Επουλώνονται έτσι οι πληγές ή γεννιόνται άλλες;

Κεφάλαιο Η μάσκα της λύτρωσης: Θυμάσαι πως ένιωσες. Πόσο πόνεσες. Γεμίζεις τύψεις και προσπαθείς να τα διορθώσεις όλα, και αν είναι αργά, δημιουργείς εσύ τις ευκαιρίες. Στήνεις προσεκτικά το σκηνικό ξανά και ξανά, επιλέγεις να καταστρέφεις και να ελπίζεις σε μια συγχώρεση ή σε μια τελεία. Πραγματική λύτρωση, το δικό σου τέλος.

Λένε πως αυτό που διαχωρίζει τον άνθρωπο από τα υπόλοιπα ζώα είναι η ικανότητα του πρώτου να κλαίει. Κοίτα έναν αδέσποτο σκύλο στα μάτια - ή ένα θαλάσσιο ίππο - και μετά αφουγκράσου τα κροκοδείλια δάκρυα του «αδικημένου».