Επαγγελματίες του κινηματογράφου συλλέγουν υπογραφές με στόχο την οριστική απόσυρση του νομοσχεδίου που αφορά τη συγχώνευση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του ΕΚΟΜΕ. Την ίδια ώρα και η Ένωση Σκηνοθετών Δημιουργών εκφράζει  έντονα την αντίδρασή της στη συγχώνευση ΕΚΚ-ΕΚΟΜΕ, με ανακοινώσεις και δράσεις.

Η ανακοίνωση του Save Greek Cinema:

"Εμείς οι άνθρωποι του κινηματογραφικού χώρου εκφράζουμε την αντίθεση μας στο νομοσχέδιο σχετικά με τη συγχώνευση Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και ΕΚΟΜΕ που ήρθε τις τελευταίες μέρες στη δημοσιότητα και βρίσκεται στη διαβούλευση, με τον τίτλο Δημιουργική Ελλάδα. Το νομοσχέδιο προτείνει την συγχώνευση φορέων με εντελώς διαφορετικούς ρόλους, αφού το ΕΚΚ ως  πολιτιστικός φορέας έχει καθοριστικό ρόλο στη χρηματοδότηση του Ελληνικού Κινηματογράφου από το αρχικό στάδιο της ιδέας, ενώ το ΕΚΟΜΕ ως επενδυτικός φορέας, χωρίς καλλιτεχνικά κριτήρια, επιστρέφει μέρος του κόστους σε ολοκληρωμένες παραγωγές, δηλ. σε παραγωγές κάθε είδους, από όλον τον κόσμο, που έχουν ήδη διασφαλίσει το απαιτούμενο κεφάλαιο .

Διαβάζοντάς το, καταλαβαίνει  κανείς  ξεκάθαρα τις  προθέσεις της κυβέρνησης, καθώς δεν διασφαλίζεται πουθενά η κρατική χρηματοδότηση της  κινηματογραφικής δημιουργίας. Στην πράξη, η πρόταση νόμου καταργεί το  ΕΚΚ, τον μοναδικό  φορέα στήριξης του κινηματογράφου στην Ελλάδα. Το νέο μόρφωμα – υπέρ-οργανισμός, Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας Α.Ε, αντιμετωπίζει τον κινηματογράφο και κάθε οπτικοακουστικό έργο, με αγοραία  αντίληψη, σαν επενδυτικό σχέδιο και τουριστικό  προϊόν για τους εγχώριους και ξένους επενδυτές. Η έννοια «δημιουργία» μπαίνει πλέον σε εισαγωγικά, καθώς μετατρέπεται ολοκληρωτικά σε «παραγωγή». Η εθνική κινηματογραφία, αφενός ταυτίζεται σαν «προϊόν» με την τηλεόραση, αφετέρου εξαϋλώνεται κάτω από την ομπρέλα του όρου «οπτικοακουστικό», που χωράει από βιντεοπαιχνίδια, μέχρι εφαρμογές μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Μέσα σε αυτό το σκεπτικό,  είναι προφανές ότι ο δημιουργός, κινηματογραφιστής, ντοκιμαντερίστας, μικρομηκάς δεν θα βρει καμία θέση.

Ζητάμε  ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ απόσυρση του νομοσχεδίου από την κυβέρνηση.

Για εμάς είναι αδιαπραγμάτευτος ο ρόλος του ΕΚΚ ως φορέα στήριξης της καλλιτεχνικής δημιουργίας, και θεωρούμε απολύτως αναγκαίο να ενισχυθεί με πόρους αντίστοιχους του ρόλου του.

Καλούμε την κινηματογραφική κοινότητα να σταθεί απέναντι σε αυτό το μόρφωμα που βάζει ταφόπλακα στην κινηματογραφική τέχνη στην Ελλάδα. Αυτή η καταστροφική επιλογή δεν αφορά μόνο τους συντελεστές και τους εργαζόμενους στον οπτικοακουστικό χώρο, αλλά τον κάθε πολίτη.

Καλούμε  για υπογραφές,    όλους  τους  ανθρώπους  του κινηματογράφου.  Από τους σκηνοθέτες και τους τεχνικούς  όλων των ειδικοτήτων , τους ηθοποιούς, τους σεναριογράφους ,  τους κριτικούς κινηματογράφου,  τους φορείς και τα σωματεία,  μέχρι  τους εργαζομένους στα φεστιβάλ και στον οπτικοακουστικό χώρο . 

Υπογράφετε εδώ https://forms.gle/tEN34pCzjpsHXXGbA ή εδώ savegreekcinema@gmail.com με ονοματεπώνυμο και ιδιότητα."

Η ανακοίνωση της η Ένωση Σκηνοθετών Δημιουργών:

"Για την πρόταση νόμου Creative Greece και τη συγχώνευση ΕΚΟΜΕ, ΕΚΚ

Η ΕΝΩΣΗ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ (ΕΣΔ) είχε από την πρώτη στιγμή εκφράσει έντονα την αντίδρασή της στη Συγχώνευση ΕΚΚ-ΕΚΟΜΕ, με ανακοινώσεις και δράσεις, ενημερώνοντας τους εκπροσώπους των κομμάτων αλλά και τους ίδιους τους αρμόδιους, με επιχειρήματα κι αντιπροτάσεις. Αυτό που βλέπουμε σήμερα, δικαιώνει την αρχική μας βεβαιότητα: το νομοσχέδιο εξαλείφει το ΕΚΚ και ωθεί την Ελληνική Κινηματογραφική Τέχνη στο έλεος μιας αγοραίας αντίληψης για τον πολιτισμό.

Ο κρίσιμος ρόλος του ΕΚΚ, εξαϋλώνεται, αφού δεν υπάρχει καμία σαφής, δεσμευτική, νομική διατύπωση, στο προτεινόμενο σχέδιο νόμου, με διακριτή πηγή χρηματοδότησης, για την ενίσχυση της Ελληνικής Κινηματογραφίας, από την αρχική ιδέα του δημιουργού, μέχρι την προβολή στις αίθουσες. Παρά το γεγονός ότι η Γενική Διεύθυνση Κινηματογράφου και η Γενική Διεύθυνση Οπτικοακουστικών Μέσων, Τεχνολογίας και Δημιουργίας είναι ξεχωριστές διευθύνσεις, δεν υπάρχει διαχωριστική γραμμή στους τρόπους και τις προϋποθέσεις χρηματοδότησης, ταυτίζοντας το τηλεοπτικό προϊόν με την κινηματογραφική ταινία (GRGR-FTV).

Ως αποκλειστική διαδρομή χρηματοδότησης, εμφανίζεται το cash rebate, αντιμετωπίζεται δηλαδή η Κινηματογραφική Τέχνη, μόνο ως επενδυτικό κίνητρο. Ταυτόχρονα, ανεβάζοντας το όριο των επιλέξιμων δαπανών στις 200.000 ευρώ για μεγάλου μήκους μυθοπλασία και 60.000 για ντοκιμαντέρ και μικρού μήκους -ποσά που είναι εκτός Ελληνικής πραγματικότητας- αποκλείεται η πρόσβαση στο cash rebate, ενός μεγάλου, κρίσιμου τμήματος της Ελληνικής οπτικοακουστικής κοινότητας, νεκρώνοντας εν πολλοίς το “φυτώριο” της Ελληνικής παραγωγής.

Υπάρχει μια επίμονη επιβολή “πολιτικής για τον εγχώριο κινηματογραφικό τομέα” την οποία θα διαμορφώνουν από το υπουργείο και την κυβέρνηση μέχρι τον εκάστοτε Διευθύνοντα Σύμβουλο , χωρίς τη συμμετοχή και εν αγνοία των ανθρώπων του Ελληνικού Κινηματογράφου. Πως είναι δυνατόν να διαμορφώνεται οποιαδήποτε θετική και βιώσιμη πολιτική για την Ελληνική Κινηματογραφική Τέχνη, χωρίς τη συμμετοχή των ανθρώπων που την παράγουν και ζουν από αυτή;

Ο σκηνοθέτης-δημιουργός, κυρίαρχος πυλώνας του Ελληνικού Κινηματογράφου δεν αναφέρεται πουθενά στα άρθρα του νόμου, αντιθέτως τα όρια των προϋπολογισμών που ορίζονται, τον αποκλείουν δια της πλαγίας οδού. Διαβάζοντάς το, αισθάνεται κανείς ότι δεν είναι ένα νομοσχέδιο για τον πολιτισμό, αλλά για τη διευκόλυνση επενδύσεων, στο οποίο ο κινηματογράφος και εν γένη η οπτικοακουστική δημιουργία, δεν αντιμετωπίζονται ως τέχνη, αλλά ως υποπροϊόν της τουριστικής βιομηχανίας.

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο, που εξακολουθεί να ενισχύει απροκάλυπτα την τηλεοπτική παραγωγή, θέτοντας πολύ χαμηλά όρια προϋπολογισμού, ειδικά για τις τηλεοπτικές παραγωγές άνω των 17 επεισοδίων, ενώ δεν τολμά να θέσει, τη νόμιμη καταβολή του 1,5% επί του τζίρου από τους τηλεοπτικούς σταθμούς πανελλαδικής εμβέλειας, ως απαραίτητο όρο για την οικονομική ενίσχυση των παραγωγών τους.

Η δημιουργία του ψηφιακού αποθετηρίου, ενώ υπάρχει ήδη στις αρμοδιότητες του ΕΚΟΜΕ, επανεξαγγέλεται! Κι ενώ δηλώνεται ότι η “παράδοσή του έργου δεν παρέχει στην Εταιρία εξουσίες εκμετάλλευσης”, δεν διευκρινίζεται αν τα έργα του αποθετηρίου θα εντάσσονται στο εθνικό αρχείο, για το οποίο σαφέστατα προβλέπει και εκμετάλλευση, γεγονός που θα καταστρατηγούσε τα θεσμοθετημένα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών οπτικοακουστικού έργου με κίνδυνο την εισαγωγή της λογικής του buy out (εφάπαξ εξαγορά ή παραχώρηση δικαιωμάτων) .

Ασαφής επίσης είναι και η εμπλοκή του νέου φορέα στην εκπαίδευση, ενώ είναι αμφίβολο αν έχουν ληφθεί υπόψη τα εργασιακά δικαιώματα και οι επιπτώσεις που θα έχει η κατάρτιση που ευαγγελίζεται για τους επαγγελματίες του χώρου, αντίθετα με το χρόνιο αίτημα όλου του κλάδου, για σχολή οπτικοακουστικών τεχνών πανεπιστημιακού επιπέδου.

Εν κατακλείδι, εξακολουθούμε να βρίσκουμε καταστροφική και ακατανόητη την εμμονή για συγχώνευση δύο τόσο διαφορετικών φορέων, κι επιβεβαιώνεται η αρχική μας θέση, ότι πρόκειται πρωτίστως για απροκάλυπτη εξαφάνιση του ΕΚΚ, του βασικού θεσμού στήριξης της Ελληνικής Κινηματογραφίας."