Αριστοτέλης Μαραγκός: ''Το Μπιτσκόμπερ είναι μια ταινία για τα όνειρα που δειλιάζουμε να πραγματοποιήσουμε''

Φεβρουαρίου 28, 2026

Το Μπιτσκόμπερ, η πρώτη μεγάλου μήκους live-action ταινία του Αριστοτέλη Μαραγκού μετά το πολλά υποσχόμενο ντεμπούτο του με το πειραματικό “Timekeepers of Eternity”, έρχεται τον Μάρτιο στα σινεμά σε όλη την επικράτεια για να πει την ιστορία μιας αιώνιας διαφυγής, μιας σισύφειας πλεύσης.

Σύμφωνα με την επίσημη σύνοψη ο Ηλίας ονειρεύεται να πλεύσει στις ανοιχτές θάλασσες, κυνηγώντας τη σκιά της κληρονομιάς του ναυτικού πατέρα του. Όταν, σαν οφθαλμαπάτη, η μοίρα του εμφανίσει μπροστά του ένα καράβι από παλιοσίδερα, θα τον καλέσει να τη φτιάξει από την αρχή και να αποδείξει εάν η σκουριά της ζωής του μπορεί να αντέξει το ταξίδι.

Η ταινία είναι εμπνευσμένη από γράμματα του μεγάλου Έλληνα λογοτέχνη Νίκου Καββαδία και βρίσκεται σε ανοιχτή συνομιλία με το έργο του. Οι χαρακτήρες της ταινίας μοιράζονται τα ίδια πάθη, τις ίδιες αγωνίες, την ίδια λαχτάρα για τη θάλασσα και την ναυτοσύνη.

Ξεκίνησε τη πορεία του για τα φεστιβάλ του κόσμου από το Διαγωνιστικό Τμήμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μπουένος Άιρες (Αργεντινή) και τον περασμένο Νοέμβριο έκανε απόβαση στην Ελλάδα και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Εκεί αγαπήθηκε από το κοινό του φεστιβάλ και απέσπασε από την Κριτική Επιτροπή τον Αργυρό Αλέξανδρο – Βραβείο Σκηνοθεσίας και το Βραβείο Φωτογραφίας.

Είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε και εμείς το Μπιτσκόμπερ στο πιο πρόσφατο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (το οποίο μαζί με το Bearcave ήταν η μία από τις δύο αγαπημένες μας ελληνικές ταινίες που είδαμε στη συμπρωτεύουσα), αλλά και να συνομιλήσουμε με τον σκηνοθέτη Αριστοτέλη Μαραγκό στην αγαπημένη αποθήκη Γ' του λιμανιού για την ταυτότητα αυτής της πολύ φρέσκιας και ιδιαίτερης εγχώριας κινηματογραφικής πρότασης.

Συγχαρητήρια για την ταινία, μου άρεσε πάρα πολύ. Ποια ήταν η ανταπόκριση του κόσμου σε αυτές τις πρώτες προβολές που έλαβαν χώρα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης;

Έγιναν δύο sold out προβολές, στο Ολύμπιον και στην αίθουσα Παύλος Ζάννας, οι οποίες ήταν πολύ συγκινητικές, γιατί έδωσαν το παρών οι συντελεστές της ταινίας. Από εκεί και πέρα ήταν φανταστική εμπειρία το να την βλέπεις σε μια τόσο μεγάλη, αλλά και γεμάτη αίθουσα όπως το Ολύμπιον. Αναβάθμιζε κατά πολύ την εμπειρία!

Πως προέκυψε η κεντρική ιδέα της ταινίας;

Ξεκίνησε από μία ιστορία που διαβάσαμε στην εφημερίδα μαζί με την Χρυσούλα Κοροβέση, που γράψαμε μαζί το σενάριο. Η συγκεκριμένη ιστορία είχε να κάνει μ' ένα άσυλο αστέγων στη Βαρσοβία, όπου ο υπεύθυνος ιερέας, στην προσπάθεια του να αποτρέψει τους ανθρώπους από το να πίνουν εξαιτίας του κρύου, τους μάζεψε και τους έβαλε να κατασκευάσουν ένα καράβι, για να είναι δραστήριοι. Το παράδοξο όμως είναι πως η Βαρσοβία δεν έχει θάλασσα, οπότε μας φάνηκε πάρα πολύ ενδιαφέρον το γεγονός πως το έφτιαχναν για χρόνια, ενώ αυτό δεν θα ταξίδευε ποτέ.

Από εκεί και πέρα ο κεντρικός χαρακτήρας του Ηλία προέρχεται από τα πεζά κείμενα του Καββαδία και το πως περιγράφει σ' αυτά τους Μπιτσκόμπερ, γιατί και ο συγκεκριμένος όρος εξάλλου, προέρχεται από τον Καββαδία.

Υπάρχει κάτι πολύ μάταιο και συνάμα ποιητικό σ' αυτό που περιγράφεις, το οποίο φαίνεται ξεκάθαρα και στην ιστορία.

Είναι σίγουρα μάταιο, αλλά για εμένα έχει να κάνει περισσότερο με τα όνειρα που προσπαθούμε να πραγματοποιήσουμε και που όταν φτάνουν κοντά στο να πραγματοποιηθούν, πολλές φορές δειλιάζουμε, γιατί καλούμαστε στην ουσία να αλλάξουμε και ως άνθρωποι.

Ενώ βλέπουμε πολλές ρεαλιστικές σκηνές, σχεδόν παντού υποβόσκει ο λυρισμός. Η γενικότερη αισθητική της ταινίας ήταν προαποφασισμένη εξαρχής;

Κάναμε τα γυρίσματα στη Νότια Λέσβο, επειδή η ΠLΑΝΚΤΟΝ που είναι η παραγωγός της ταινίας έχει την έδρα της στο νησί. Αρχικά ήταν γραμμένη για ένα βιομηχανικό και αστικό περιβάλλον, αλλά εξαιτίας αυτής της αλλαγής, οι σχέσεις ανάμεσα στους χαρακτήρες και τα τοπία εφευρέθηκαν εκ νέου από την αρχή, όταν άρχισαν να μπαίνουν και οι συνεργάτες στη συνολική διαδικασία.

Ο Χρήστος Πασσαλής ήταν συγκλονιστικός. Πώς ήταν η συνεργασία μαζί του;

Ο Χρήστος είναι τρομερός στην ταινία. Έφερε τον δικό του Ηλία και "σκότωσε" όλους τους Ηλίες που μπορεί να είχαμε γράψει εμείς. Είναι πολύ γενναιόδωρος και σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος. Έφερε πάρα πολλά πράγματα συνολικά στο Μπιτσκόμπερ.

Θέλεις να μου πεις δύο λόγια για τις ευφάνταστες ατάκες που ακούμε κατά τη διάρκεια της ταινίας;

Οι καλύτερες ατάκες είναι της Χρυσούλας, παίρνει όλα τα credit. Τις βρίσκω και εγώ πολύ αστείες και προσπαθώ να τις εντάξω στην καθημερινότητα μου και να τις μοιράζομαι με τους συνεργάτες μου. Λειτουργούν σε πολλά επίπεδα βέβαια, γιατί εκτός όλων των άλλων συνδέονται άμεσα με τους χαρακτήρες και τη λαϊκότητα που τους διακατέχει.

Βρήκα εξαιρετική και τη σχέση του πρωταγωνιστή με τη μητέρα, παρόλο που τους βλέπουμε μαζί σε ελάχιστες σκηνές.

Στην ουσία τους βλέπουμε μαζί μόνο σε τρεις σκηνές ναι. Η Ελένη Καραγεώργη που υποδύεται τη μητέρα έκανε καταπληκτική δουλειά και μπόρεσαν να βρουν και μεταξύ τους μια πολύ ουσιαστική σύνδεση. Στην ουσία και η σχέση με τη μητέρα του λειτουργεί σαν άγκυρα μέσα στην πλοκή, όπως τα τατουάζ, οι ιστορίες που αφηγείται και τα VHS που παρεμβάλλονται στην ταινία.

Το πλοίο πού το βρήκατε;

Η Λέσβος έχει πολλά παρατημένα πλοία που μετέφεραν πρόσφυγες και έχουν ξεβραστεί στο νησί, χωρίς να χρησιμοποιούνται. Ένα από αυτά το πήραμε, το επισκευάσαμε και το μεταφέραμε στην ακριβή τοποθεσία που θέλαμε. Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτό το πλοίο κουβαλάει με τη σειρά του τις δικές του ιστορίες, για τα ταξίδια που έχει κάνει, φέρει και δικαστικά θέματα "πάνω του", που συνδιαλέγονται άμεσα με τον τόπο.

Τελικά, υπάρχει περίπτωση ο Ηλίας να μην ταξίδεψε και ποτέ;

Ο Ηλίας λέει πολλά πράγματα γενικά. Άλλα είναι ψέματα, άλλα κλεμμένα. Η λογική αυτής της ανακύκλωσης ιστοριών συμβάλλει στον μύθο του χαρακτήρα με όλα τα σύμβολα που κουβαλούν τη δική τους συναισθηματική βαρύτητα. Τελικά, δεν ξέρω αν ταξίδεψε ή όχι, αλλά πιστεύω ότι θα προσπαθήσει και πάλι, γιατί έχει αυτή την εσωτερική ανάγκη.

*Ο Αριστοτέλης Μαραγκός είναι μέλος της πρωτοβουλίας «Σινεμά στην Ελλάδα - Ορατότης Μηδέν», όπου 1896 επαγγελματίες του οπτικοακουστικού τομέα εκπέμπουν σήμα κινδύνου για την κατάσταση που επικρατεί στο ελληνικό σινεμά. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ.