Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το εργαστήρι «Από τη σελίδα στο πλάνο. Storyboard: Η ταινία πριν το γύρισμα» με συντονιστές τον Πάνο Παππά (σκηνοθέτη, παραγωγό, storyboard artist, sound designer) και τη Δέσποινα Χαραλάμπους (σεναριογράφο, σκηνοθέτιδα, μοντέζ).

Το storyboard είναι ίσως το πολυτιμότερο εργαλείο του σκηνοθέτη. Είναι γνωστή η λειτουργία και η σπουδαιότητά του στον χώρο της διαφήμισης, ωστόσο, στον κινηματογράφο η λειτουργία του φαίνεται να είναι πιο προσωπική, δημιουργική και άκρως καλλιτεχνική. Όπως σημείωσε και ο Πάνος Παππάς πρόκειται για «μια λεπτομερή εργασία πάνω στη δομή και την οπτική του σκηνοθέτη επί του σεναρίου, είναι η μέθοδος του ίδιου του σκηνοθέτη προκειμένου να ορίσει τις βασικές παραμέτρους της δουλειάς του, ένα έργο που αφορά τον ίδιο».

Στην εισαγωγή τους οι εισηγητές έδειξαν στους συμμετέχοντες παραδείγματα διαφορετικών storyboards, όπως του Σολ Μπας από την ταινία «Ψυχώ» του Άλφρεντ Χίτσκοκ ή του Μάρτιν Σκορσέζε από την ταινία «Ο Ταξιτζής», όπου καταγράφεται ξεκάθαρα η οπτική του σκηνοθέτη για κάθε καρέ και στην ουσία το όραμά του. Το storyboard δεν αφορά όλα τα genres ταινιών με τον ίδιο τρόπο, για παράδειγμα στο είδος του ντοκιμαντέρ ή του road movie είναι πιο ενδεικτικά ενώ στην επιστημονική φαντασία πιο ακριβή και αναλυτικά. Ο κ. Παππάς τόνισε επίσης πως η καλλιτεχνική διαδικασία για τη δημιουργία του storyboard δεν χρειάζεται να είναι γραμμική και πως ο σκηνοθέτης θα πρέπει να ξεκινήσει την εργασία του από τις εικόνες που έρχονται πρώτα στο μυαλό του. «Θα πρέπει να ξεκινήσει από τις πιο δυνατές σκέψεις, από τις πιο δυνατές εικόνες, εκείνες είναι εξάλλου που θα καθοδηγήσουν και τη συνολική ροή» τόνισε ο εισηγητής. Για κάποιους σκηνοθέτες κάθε λεπτομέρεια είναι προαποφασισμένη, καταγεγραμμένη, όπως για παράδειγμα στη θρυλική σκηνή της ταινίας «Ο Λόρενς της Αραβίας» όπου ο Πίτερ Ο’ Τουλ σβήνει το σπίρτο για να γίνει cut και να μεταφερθούμε στην ανατολή πάνω από την έρημο.

Πάνω στο storyboard ο σκηνοθέτης έχει δημιουργήσει ήδη την ταινία του, καθώς έχει πάρει όλες τις καταλυτικές αποφάσεις: το πώς θα διαπραγματευτεί τον χώρο, τι έχει αποφασίσει να δείξει και τι όχι στο κοινό, τον τρόπο που θα διαχειριστεί τον χρόνο, τις λεπτομέρειες που θα αποκαλύψουν τους χαρακτήρες, τον ρυθμό, την σύνθεση του κάδρου, τη χρήση του χρώματος ως κώδικα και βέβαια τα συναισθήματα και την εξέλιξη των ηρώων.

Βασικός άξονας του εργαστηρίου ήταν η αναγκαιότητα της δημιουργίας storyboard ανεξάρτητα από την ικανότητα του σκηνοθέτη να ζωγραφίζει. Με πολλή σκέψη, αλλά με απλές γραμμές και σύμβολα, μπορεί να φτιάξει τις εικόνες που θα γυριστούν, και αυτή η διαδικασία να τον προστατεύσει από λάθη και αυξημένο κόστος στο γύρισμα. Ο Πάνος Παππάς σκιτσάρησε ζωντανά κάποια παραδείγματα.

Στο δεύτερο μέρος του εργαστηρίου δόθηκε στους συμμετέχοντες ένα μέρος σεναρίου της Δέσποινας Χαραλάμπους, όπως και το αντίστοιχο storyboard, προκειμένου να κατανοήσουν πρακτικά τη διαδικασία.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως για τη θεματική του Storyboard κυκλοφορεί από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης και την εταιρία παραγωγής Marni Films η έκδοση “The Tass Book | The Art of Storyboard” του storyboard artist Γιώργου Τασιούλα.