Ένα κυριακάτικο μεσημέρι στο ανανεωμένο Cinobo Όπερα

 


«Σινεμά που υπάρχει λόγος να δεις», η μαγική φράση στο κύριο trailer του Cinobo, «Σινεμά που υπάρχει λόγος να πας», θα προσθέσουμε εμείς.
 
Την Πέμπτη 17/9 άνοιξε τις πόρτες της ξανά, ανανεωμένη, πλήρως ανακαινισμένη, η πιο εμβληματική αίθουσα του κέντρου, η παντοτινή Όπερα, που λίγα χρόνια πριν την υιοθέτησε το Cinobo στην τότε λίγο πιο μικρή, τώρα πια τεράστια αγκαλιά του. Και της ξανάδωσε ζωή. Μέσα σε λίγους μήνες, με ειδικό πρόγραμμα προβολών, πληθώρα ταινιών και μικρές τεχνικές αλλαγές, τετραπλασίασε τα εισιτήριά της και το σινεμά στην Ακαδημίας έμοιαζε να γεμίζει πάλι φως.
 
Και τώρα, σχεδόν τρία χρόνια μετά, είπε να το πάει ένα βήμα παραπέρα: να δώσει μια μορφή αντάξια της ιστορίας του χώρου και ανάλογη της πορείας της πλατφόρμας, ώστε να αποδείξει πως αυτό το σινεμά είναι για όλους. Και ήρθε ένα αποτέλεσμα τόσο όμορφο, που κανείς δεν θα μπορούσε να το φανταστεί.
 
Ειδικά όλοι εμείς, που είχαμε βαφτίσει στην καρδιά μας τον χώρο αυτό ως safe space, comfort place (πείτε το όπως θέλετε), γιατί είχαμε δει ταινίες εκεί σημασίας ιδιαίτερα ξεχωριστής, βαθιάς, ή που είχαμε βρει καταφύγιο μέσα του σε μέρες δύσκολες που μόνο οι οθόνες μάς χάριζαν ανάσες, είχαμε έναν φόβο παραπάνω μην χαθεί η αξία του αυτή.
 
 
Και όμως εκείνη έμεινε πιστή, όπως και ο Wong Kar-wai πάντοτε στο σινεμά του, που αν προσέξεις στα σημεία, όλο κάπου θα τον δεις. Η ίδια αίσθηση τριγυρίζει αθόρυβα εκεί, οι πνοές όσων είχαν αφεθεί μέσα του στο πέρασμα των χρόνων στροβιλίζουν στον αέρα και μια νέα vintage αισθητική που ενώνει το παρόν με το μέλλον έρχεται για να μας χαρίσει ένα σινεμά βγαλμένο από τα όνειρά μας.
 
Τρεις αίθουσες σε τρία χρώματα, πράσινη, κόκκινη, και αυτή η γνωστή μπλε με τα καθίσματα του μυθικού Ιντεάλ, που έμεινε ακλόνητη, μάλλον για να μένει ακόμη κάπως ζωντανό και αυτό, και ένα νέο bar στο υπόγειο κέντρο του, aka Bar2046, που φαντάζει ιδανικό μέρος για να ξεκινήσουν οι πιο έντονα παθιασμένες συζητήσεις για όσα πρόκειται να δεις ή για όλα εκείνα που μόλις είδες —ιδέα εξωπραγματική— φτιάχνουν όλα αυτά μαζί έναν πλανήτη μοναδικό.
 

Για την ιστορία, πρώτη προβολή οι «Παράλληλες Ιστορίες», Κυριακή καταμεσήμερο, και αυτά που κρατάμε είναι δύο: ο τίτλος και η σκηνή με τα βήματα από το ημερολόγιο. Γιατί αν πούμε πως το σινεμά αυτό έχει δύο ιστορίες, εκείνη πριν την ανακαίνισή του και αυτή μετά, τα βήματα όσων μπήκαν σε αυτό, όσων θα ξανάρθουν σε αυτό και όσων τώρα το γνωρίσουν, δεν θα τις αφήσουν ποτέ να είναι χώρια, θα τις κάνουν να βαδίζουν πάντοτε παρέα.
 
Αυτή είναι η μαγεία του σινεμά, θυμάται, ενώνει, συνδέει, και εμείς χαιρόμαστε να βλέπουμε τη γέννηση, ή την αναγέννηση, χώρων δικών του, που μέσα τους μπορούν να φωλιάζουν όλοι και όλα.
 

0 comments